เทศบาลตำบลฉลอง มีฐานะเป็นนิติบุคคลและเป็นหน่วยงานบริหารราชการส่วนท้องถิ่น ที่ตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ.2537 ซึ่งกระทรวงมหาดไทยได้จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2538

สภาพทั่วไป

เทศบาลตำบลฉลอง มีพื้นที่รับผิดชอบ 34 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 21,293 ไร่ เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนึ่งในสองของเทศบาลตำบลฉลอง ของอำเภอเมืองภูเก็ต ที่ทำการตั้งอยู่ถนนหลวงพ่อแช่ม บ้านนาใหญ่ (บ้านไฟไหม้) หมู่ที่ 4 ตำบลฉลอง อยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด ห่างจากอำเภอประมาณ 8 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดประมาณ 9 กิโลเมตร ใช้เวลาในการเดินทาง จากจังหวัดถึงอำเภอ ประมาณ 10 นาที จากอำเภอถึงเทศบาลตำบลฉลอง ประมาณ 20 - 30 นาที

มีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้

• ทิศเหนือ จดตำบลวิชิต อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต
• ทิศใต้ จดตำบลราไวย์ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต
• ทิศตะวันออก จดอ่าวฉลอง อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต
• ทิศตะวันตก จดตำบลกะรน อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต

เทศบาลตำบลฉลอง มี หมู่บ้านจำนวน 10 หมู่บ้าน ประชากรตามทะเบียนราษฎร์ ณ เดือน เมษายน 2553 ทั้งสิ้น 20,124 คน แยกเป็นชาย 9,478 คน เป็นหญิง 10,646 คน ครัวเรือน ทั้งสิ้น 12,433 ครัวเรือน

ตารางที่ 1 จำนวนประชากรแยกตามหมู่บ้าน

(ที่มา : งานทะเบียนราษฎร์ อำเภอเมืองภูเก็ต)

การคมนาคมขนส่ง : มีเส้นทางคมนาคม 2 ทาง ได้แก่ ทางบกและทางน้ำ ทางบกใช้เส้นทางสายหลัก 2 สาย คือ ถนนเจ้าฟ้าตะวันตก และเจ้าฟ้าตะวันออก มีรถยนต์ประจำทางของเอกชนผ่านเส้นทางสายดังกล่าว การคมนาคมภายในตำบลมีถนนที่มีมาตรฐาน จำนวน 123 สาย เป็นถนน แอสฟัลท์ติกคอนกรีต จำนวน 31 สาย และ ถนนคอนกรีต จำนวน 92 สาย ติดต่อระหว่างหมู่บ้าน

สำหรับทางน้ำมีท่าเทียบเรืออ่าวฉลองเพื่อการท่องเที่ยว ซึ่งมีนักท่องเที่ยวมาใช้บริการในแต่ละปีเป็นจำนวนมาก

การไฟฟ้า : ไฟฟ้าทั้งหมดมาจากแหล่งผลิตไฟฟ้าพลังน้ำเขื่อนรัชประภา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ทุกครัวเรือนมีไฟฟ้าใช้อย่างทั่วถึง สำหรับไฟฟ้าสาธารณะสองข้างทางถนนสายหลัก รวมทั้งถนนซอยอีก 152 ซอย เทศบาลตำบลฉลองรับผิดชอบติดตั้ง ซ่อมแซม และดูแลรักษา ซึ่งมีโคมสาธารณะที่อยู่ในความรับผิดชอบประมาณ 2,145 โคม

การประปา : ประชาชนใช้น้ำประปาจาก 2 แหล่ง คือ เขื่อนบางวาด การประปาส่วนภูมิภาคและประปาตำบลฉลอง ซึ่งมีแหล่งผลิตน้ำดิบอยู่ที่หมู่ที่ 6 หลังวัดฉลอง และหมู่ที่ 5 บ้านนากก มีกำลังการผลิตน้ำประมาณ 2,300 ลบ.ม.ต่อ/วัน ซึ่งยังไม่เพียงพอกับความต้องการของประชาชน เทศบาลตำบลฉลองจึงจัดซื้อน้ำประปาจากประปาส่วนภูมิภาค ประมาณ 330 ลบ.ม./วัน เพื่อบรรเทาความเดือนร้อนให้ประชาชนในพื้นที่

ปัจจุบันมีผู้มาขอใช้น้ำจากองค์การบริหารส่วนตำบลเป็นจำนวนเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ สาเหตุจากการก่อสร้างอาคารบ้านเรือนอยู่อาศัยที่เพิ่มมากขึ้น ทำให้การผลิตน้ำประปาไม่เพียงพอ และคุณภาพต่ำ จึงจำเป็นต้องมีการปรับปรุงระบบ และคุณภาพให้สามารถรองรับการขยายตัวของชุมชน

ตารางที่ 2 จำนวนผู้ใช้น้ำและปริมาณการผลิตน้ำประปาตำบลฉลอง

(ที่มา : ฝ่ายพัฒนาและจัดเก็บรายได้ กองคลัง และ งานประปา กองช่าง องค์การบริหารส่วนตำบลฉลอง)

โครงสร้างทางเศรษฐกิจ:
ประชากรประมาณร้อยละ 50 ประกอบอาชีพค้าขาย
ประมาณร้อยละ 40 ประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไป
ประมาณร้อยละ 10 ประกอบอาชีพทางการเกษตร

การเกษตรกรรม : ส่วนมากปลูกไม้ผลไม้ยืนต้นเป็นหลัก และปลูกสวนผักและไม้ดอกไม้ประดับ

การประมง : เป็นประมงพื้นบ้าน ส่วนใหญ่จะใช้วิธีการเพาะเลี้ยงเป็นหลัก เช่น การเลี้ยงกุ้งกุลาดำ การเพาะ/อนุบาลลูกกุ้ง การเลี้ยงปลาน้ำจืด

การพาณิชยกรรมและบริการ : สถานประกอบการด้านพาณิชยกรรม มีดังนี้

(ที่มา : ฝ่ายพัฒนาและจัดเก็บรายได้ กองคลัง องค์การบริหารส่วนตำบลฉลอง)

การอุตสาหกรรม : ไม่มีโรงงานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ มีเพียงการประกอบอุตสาหกรรมขนาดย่อม มีจำนวน 23 ราย

สถานที่ท่องเที่ยว : มีทั้งสถานที่ที่เป็นธรรมชาติและสถานที่สำคัญทางวัฒนธรรมท้องถิ่น และสิ่งก่อสร้าง ได้แก่


การปศุสัตว์ : ส่วนใหญ่เป็นการเลี้ยงไว้บริโภคภายในครัวเรือน มีเพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่เลี้ยงไว้เพื่อการค้า เนื่องจากเป็นแหล่งชุมชน จึงไม่มีสถานที่ที่เหมาะสมด้านการปศุสัตว์

ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ มีวัดทางพระพุทธศาสนา 3 แห่ง ประเพณีวัฒนธรรมท้องถิ่นที่สำคัญ ได้แก่ ประเพณีถือศีลกินผัก ประเพณีสวดกลางบ้าน และงานประจำปีวัดฉลอง เป็นต้น

สิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ

ในพื้นที่ตำบลฉลอง ประกอบด้วย ภูเขา ที่ราบ พื้นน้ำ มีพื้นที่ทั้งหมด 21,293 ไร่ หรือประมาณ 34 ตารางกิโลเมตร ได้แก่ พื้นที่ราบ 15,014 ไร่ , ภูเขา 5,894ไร่ และ พื้นน้ำ 358 ไร่

แม่น้ำสายสำคัญ : มีแต่ลำน้ำ ลำห้วย คู คลอง รวม 6 สาย คือ 1) คลองโคกโตนด 2) คลองบางจาก 3) คลองบางด้วน 4) คลองวังกระทะ(บางรังซ้อน) 5) คลองมุดง 6) คลองบางแร่

ขยะ : ปริมาณขยะที่องค์การบริหารส่วนตำบลฉลองจัดเก็บ 25 ตัน/วัน และกำจัดขยะโดยวิธีนำไปเผาในเตาขยะของเทศบาลนครภูเก็ต โดยต้องเสียค่าใช้จ่ายให้กับเทศบาลนครภูเก็ต 520 บาท/ตัน ปีละกว่า 4,000,000 บาท